Μάθημα 2 Εφαρμόζοντας πράσινες επιχειρηματικές δεξιότητες

Μία επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην πράσινη βιομηχανία χαρακτηρίζεται από τη χρήση βιώσιμων υλικών για την παραγωγή των προϊόντων της. Ο βασικός στόχος αυτών των επιχειρήσεων είναι να μειώσουν την κατανάλωση νερού, ενέργειας, και πρώτων υλών, περιορίζοντας ταυτόχρονα τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Εξετάζουν επίσης καινοτόμες και φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους χρήσης αυτών των υλικών. Με την υιοθέτηση αυτής της προσέγγισης, οι επιχειρήσεις της πράσινης βιομηχανίας στοχεύουν στη μείωση του αντίκτυπού τους στους φυσικούς πόρους και στον μετριασμό της συμβολής τους στην κλιματική αλλαγή. Επιπλέον, τα απόβλητα που παράγονται από την επιχείρηση συχνά επαναχρησιμοποιούνται είτε ως ενέργεια είτε ως πρώτη ύλη, προωθώντας περαιτέρω τη βιωσιμότητα.

Οι πράσινοι επιχειρηματίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πράσινων, καινοτόμων λύσεων για την κοινωνία. Έχουν τη μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσουν προϊόντα ή υπηρεσίες που συνεισφέρουν άμεσα στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα και που αντιμετωπίζουν ευρύτερες κοινωνικές ανάγκες. Αυτό περιλαμβάνει σχεδιασμό φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών, λύσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, πρωτοβουλίες μείωσης των αποβλήτων, και βιώσιμες γεωργικές πρακτικές. Εστιάζοντας στην πράσινη καινοτομία, οι επιχειρηματίες μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο σε παγκόσμια κλίμακα και να προωθήσουν τη βιώσιμη διαβίωση πέρα από τις δικές τους επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Ένα συμβατικό επιχειρηματικό μοντέλο περιλαμβάνει συνήθως τον προϋπολογισμό για πρώτες ύλες, το σχεδιασμό διαδικασιών, και τον καθορισμό του τρόπου παροχής υπηρεσιών ή διανομής προϊόντων. Αντίθετα, ένα πράσινο επιχειρηματικό μοντέλο δίνει προτεραιότητα στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της εταιρείας στο περιβάλλον, αντί να εστιάζει αποκλειστικά στη μεγιστοποίηση των κερδών, εξασφαλίζοντας παράλληλα άφθονα έσοδα. Αυτό συχνά περιλαμβάνει τη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων, την επικέντρωση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως οι ηλιακοί συλλέκτες, και την εφαρμογή στρατηγικών για τη μείωση της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας.

Πηγή: Shutterstock

Η χρήση επιχειρηματικών δεξιοτήτων στην πράσινη επιχειρηματικότητα περιλαμβάνει την εφαρμογή παραδοσιακών επιχειρηματικών αρχών για την επίτευξη στόχων βιωσιμότητας. Αυτό μπορεί να συμβεί με τους ακόλουθους τρόπους:

Όπως κάθε άλλη επιχείρηση, μία πράσινη επιχείρηση χρειάζεται ένα καλά μελετημένο επιχειρηματικό σχέδιο για να πετύχει. Το σχέδιο θα πρέπει να περιγράφει τους στόχους της εταιρείας, το κοινό-στόχο, τις ροές εσόδων, τις στρατηγικές μάρκετινγκ και τις πρακτικές βιωσιμότητας.

Ο πυρήνας της πράσινης επιχειρηματικότητας είναι η βιωσιμότητα. Οι εταιρείες θα πρέπει να χρησιμοποιούν βιώσιμα υλικά, να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας, να περιορίσουν τα απόβλητα, και να λαμβάνουν αποφάσεις με περιβαλλοντική συνείδηση.  

Για την επίτευξη των στόχων βιωσιμότητας, οι πράσινες επιχειρήσεις πρέπει να επενδύσουν στην έρευνα και την ανάπτυξη για να εντοπίσουν νέους και καινοτόμους τρόπους που θα μειώσουν τον περιβαλλοντικό τους αντίκτυπο.    

Η συνεργασία με άλλες πράσινες επιχειρήσεις, προμηθευτές και πελάτες θα βοηθήσει στην επίτευξη οικονομιών κλίμακας, στην προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων, και στη δημιουργία νέων επιχειρηματικών ευκαιριών.

Μία ισχυρή ταυτότητα μάρκας συμβάλλει στη διαφοροποίηση μίας πράσινης επιχείρησης από τους ανταγωνιστές της. Οι εταιρείες πρέπει να σκεφτούν την εικόνα, τα μηνύματα και τη φήμη της επωνυμίας τους ως βασική πτυχή της επιχειρηματικής τους στρατηγικής.

Παρόλο που οι πράσινες επιχειρήσεις δίνουν προτεραιότητα στη βιωσιμότητα, πρέπει επίσης να είναι οικονομικά βιώσιμες. Οι επιχειρηματίες πρέπει να διασφαλίσουν ό,τι η επιχείρησή τους παράγει αρκετά έσοδα για να καλύψει το κόστος και να έχει κέρδος. Αυτό απαιτεί την εφαρμογή πρακτικών ορθής οικονομικής διαχείρισης.

Αυτό το έργο διατίθεται με άδεια χρήσης Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

Η υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την παραγωγή της παρούσας έκδοσης δεν συνιστά έγκριση του περιεχομένου, το οποίο αντικατοπτρίζει τις απόψεις μόνο των συγγραφέων, και ο εθνικός οργανισμός και η Επιτροπή δεν μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για οποιαδήποτε χρήση των πληροφοριών που περιέχονται σε αυτήν.